De eerste volle lesweek

Ik heb opgemerkt dat het ondertussen alweer een week geleden is dat ik nog een blogje gepost hebt! M’n post zal dus wel wat langer zal zijn dan anders!

Ik heb nu de eerste echte schoolweek achter de rug. Maandag was eigenlijk best vermoeiend aangezien ik 8 uur les had. Ik zie al op tegen de volgende maandag! Nu ja, de rest van de dagen heb ik meestal 4 uur les en ik heb al gemerkt dat Giulia, m’n huisgenote die ook talen studeert, vaak 6 – 8 of 10 uur les per dag heeft dus ik mag niet klagen!

Nadat ik in m’n pas aangeschafte schoolboeken gelezen had, vetrok ik dinsdagavond richting centrum. Daar vielen er Italiaanse lekkernijen te proeven in bar Moquette, waar er elke week een ander land en een andere eetcultuur centraal zal staan. Volgende dinsdag is het de beurt aan Slowakije. Na een drankje en een hapje zijn we met een groepje nog even doorgestroomd naar Oltremodo. Heel laat is het niet geworden aangezien ik de dag erna fris en monter om 9 uur aan de schoolbanken wou zitten.

Woensdag was het ‘Erasmus Day' georganiseerd door Koinè. We werden ’s avonds allen vervoerd met een Shuttle bus naar een plekje aan de buitenkanten van Forlì. We kwamen terecht in een restraurantje à la de jaren 60: borden van route 66 aan de muur en foto's van Elton John, Marylin Monroe en wat nog allemaal. We konden onze buikjes rond eten met  een voorgerecht (kaas, gerookte ham, sla, gekruide tomaatjes) en drie soorten pasta - en echt gróte hoeveelheden: ze kwamen telkens met plateaus waar iedereen kon van nemen. We hebben zeker 6 plateaus gezien! Ik dacht dat de pasta het hoofdgerecht was dus had ik me al volgepropt. En toen werden er nog frietjes en hele plateaus vlees voor onze neus geschoteld! Ik kreeg er dus geen vlees meer bij - maar frietjes gingen er wel nog in! Gedurende de hele tijd draaide een DJ, die speciaal voor ons gehuurd was, wat oudere klassiekers op de achtergrond! Ongelooflijk maar waar: het was allemaal gratis!

Donderdag heb ik dan gekookt met huisgenote Giulia. Het is te zeggen, we hebben de plateau vlees opgewarmd die ik woensdag meegekregen had. Omdat ik wel wat afwisseling wou, stelde ik aan Giulia voor om ook wat pasta te eten. Zo doende maakten we pasta op Italiaanse wijze: de kookpot gevuld met water zodat hij net niet overstroomde en een grote scheut zout erbij. Daarna mengden we de pasta met een tomatensausje en ‘panna’ (room). Toen het eten klaar was om opgeschrokt te worden, wou ik het vlees op tafel zetten. Terwijl Giulia de pasta opschepte zei ze ‘dopo dopo’ (wat ‘later later’ betekent). Ik dacht ‘oké, ik wacht nog twee minuten en schep dan het vlees op’. Nadat de pasta opgeschept was, wou ik het vlees nemen. ‘Dopo dopo’ zei ze opnieuw. Ik trok een fronsend gezicht want ik wou pasta mét vlees op m'n bord en ze bleef maar ‘dopo dopo’ zeggen! Toen viel het me in dat ze in Italië pasta als voorgerecht eten en het vlees erna! Hoe kon ik dat nu vergeten zijn! Na wat kletsen en afwassen hebben we samen nog een Italiaanse film gekeken. Ik vond het eigenlijk vrij vermoeiend om een hele film te volgen nadat ik al hele gesprekken in het Italiaans gevoerd had.

Vrijdag ben ik bij Ellen wat gaan studeren. Alleja, een boek gaan lezen over het feminisme voor school. Eigenlijk nog wel interessant als je het mij vraagt. Die avond  maakten Ellen haar huisgenoten blijkbaar Napoletaanse lasagne (lasagne met een soort kaas ertussen) en ik mocht mee-eten (njom njom!). Het was ondertussen al de tweede keer dat ik daar mocht mee-eten en het was al elke keer lekker!

Gisteren was het Big Spender Day: Ik begon de dag met shoppen en eindigde de dag met uit eten gaan. Het shoppen leverde me een een jeansbroek, een T-shirt en een dunne pull op. Daarna ben ik een gsm gaan kopen. Mijn vorige gsm gaf al de hele week om de vijf stappen plots een wit scherm of de achtergrond verschoof naar rechts. Die ochtend werkten 3 essentiële knoppen niet meer waardoor ik niet veel meer kon doen. Dus heb ik me maar een nieuwe aangeschaft. In de namiddag kwam het minder leuke deel van de dag: schoolwerk. ’s Avonds werd het mindere leuke ruimschoots gecompenseerd toen ik ging eten met een paar Belgen: vier van Antwerpen, een Waalse van Brussel (maar ze begrijpt wel vrij goed Nederlands) en Ellen. Het eten was te lekker voor woorden en uiteraard heb ik me overeten! 

De Belgen: [links van boven naar onder]: de Waalse Emilie, ik, Kora-Lee. [Rechts]: Hans, Magali, Ellen, Marijke

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dessertentriomf!

Over vandaag valt er niet veel te vertellen omdat m’n dag nogal monotoon was, zijnde schoolwerk.

Oh, ik heb m’n “strijkverhaal” nog niet verteld! Ik had de afgelopen dagen al wat gewassen kleren verzameld. Maarja, ze strijken was nog niet gebeurd! Na wat uitstel nam ik het strijkijzer in de hand. Probleem 1: de ronde stekker had een andere vorm dan de stopcontacten met 3 verticale gaatjes. Snel opgelost door het omzetstuk (of hoe dat ook heet) van de wasmachine te nemen! Probleem 2: de kabel van het strijkijzer is maar 2 meter lang! ‘Geen probleem’, dacht ik, ‘ik neem gewoon even de verlengkabel’. Ja, lap! De gaatjes van de verlangkabel kwamen niet overeen met het omzetstuk. Zonder dan maar! Ik zet de tafel – tafel + handdoek = de perfecte strijkplankvervanger! - dan maar wat dichter bij het stopcontact. Ik moet wel toegeven dat het nog steeds niet echt handig was. Probleem 3: het strijkijzer was een stoomstrijkijzer. Met het beetje water dat er nog in zat, kon ik een paar T-shirts strijken. Ik dacht dat een jeansbroek ook nog zou lukken maar dat bleek niet het geval te zijn. Ik had ze eens aangetrokken om te zien of ze niet te verrompeld was maar dat was ze dus nog wel. Het strijkijzer heb ik uiteindelijk gevuld met kraantjeswater bij gebrek aan gedestilleerd water. Het resultaat: goed gestreken kleren en een bedompte bril!