De eerste post!

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog, had ik de laatste dagen dringend nood aan een goede nachtrust. Sooo, I confined myself to bed en ik heb elf uur geslapen! Oh, het was al lang geleden dat ik nog zo van lekker lang uitslapen genoten had! Bovendien heb ik die dag weer niet veel verricht zodat ik terug volledig opgeladen was voor de rest van de week.

Gisteren ben ik met Ellen uitgebreid Italiaans gaan eten: beginnende met bruschetta (kleine stukjes brood met veel olie), daarna een pastaatje met tomatensaus, brokjes tonijn, boontjes en olijfachtige groentes, gevolgd door een lekker dessert met aardbeitjes en een zoete Italiaanse pudding. Echt iets voor een zoetekauw zoals ik! [De foto’s hiervan kunnen jullie aanschouwen op Facebook. Voor degenen die geen Facebook hebben: Ik ben nog bezig met uitzoeken hoe ik foto’s op deze blog zet.] Ik was overigens bijna mijn fototoestel vergeten toen we weggingen! Gelukkig was er een stemmetje in m’n hoofd die me daarop wees!

Het restaurantje waar Ellen en ik gingen eten

pudding met chocoladesaus

Aardbeitjes met pudding

Daarna gingen we naar piazza Saffi – dat is het pleintje in het centrum van Forlì waar iedereen afspreekt om elkaar terug te vinden – waar ik op zoek ging naar een Italiaans Moretti-biertje (Moeten jullie zeker ook eens proberen!). Ik vond er uiteindelijk een 33 cl-flesje voor 4 euro: een beetje van een afzetterij aangezien een 66 cl-flesje op sommige plaatsen ook 4 euro kost. Nu ja, ik denk dat ik de juiste plaatsen voor een goedkoper biertje nog moet verkennen. Op piazza Saffi kwamen we dan vier Erasmusmeisjes tegen. We gingen even mee naar het appartement van een van hen. Voor het gemak namen we de lift. Ok, dat hadden we beter niet gedaan. Aangekomen op het juiste verdiep, ging de deur van de lift namelijk niet open! En o jee, een van de Britse meisjes onder ons bleek claustrofobisch te zijn! Veel ademruimte was er dan ook niet doordat we met 6 in een 4-persoonslift zaten. Ze begon al lichtjes te panikeren toen we vast bleken te zitten. We besloten om een verdiep te dalen en gelukkig ging de deur daar wel open! Toen we het huis verlieten hebben we uiteraard de lift niet meer genomen. Vervolgens trokken we naar de 2 euro night in ons vast uitgaanscafé Oltremodo, gezien er beslist veel nieuwe gezichten zouden aanwezig zijn. Die 2 euro stond voor martinicocktails, bier en wijn dat verkocht werd aan 2 euro. Dat is zowat de helft van wat je er op gewone dagen betaalt. Je kan wel bedenken dat dat wel wat volk aantrekt.

Bij deze moet ik wel even  duidelijk stellen dat ik het woord ‘school’ nog maar weinig vermeld heb omdat de school pas 4 oktober begint. Nu heb ik dus de uitgestelde vakantie die ik niet gehad heb door herexamens tijdens de zomervakantie! Bovendien heb ik wel al eens een avondje gehad dat ik wat minder zin had om te vertrekken maar met het oog op nieuwe vriendschappen sluiten ben ik dan toch maar vertrokken! And in the end I always had fun!

Vandaag heb ik trouwens m’n eerste Italiaanse post gekregen! In de enveloppe zit een kaartje dat bewijst dat ik voor een langere tijd in Italië verblijf. Yeey!

De eerste post met bijhorende kaart

Oja, daarnet heb ik een telefoontje gekregen: m’n medebewoner, een Russische jongen, is op komst. Spaaannend!!

It's for real!

Door de weinige uurtjes slapen na het vorige feestje, heb ik de dag nadien niet zoveel meer uitgespookt. ’s Avonds hebben wij, de studenten uit Gent, afgesproken om iets te gaan drinken met enkele andere Belgen. (Verwonderlijk zijn er in het klein stadje Forlì –dat kleiner is dan Gent - 20 Belgische Erasmussers, wat evenveel is als het aantal Spanjaarden!) Later op de avond spraken we af met andere Erasmussers en dit draaide al gauw terug uit op een feestje! Na enkele uurtjes slaap, was ik weer uit de veren om samen met Ellen, de Slowaakse Michaela en de Spaanse Sarah naar een Woodstock festival te gaan in Cesena. Vervolgens keerden we terug naar ons stadje voor een Erasmusbijeenkomst om pizza (jaja, alweer!) te eten. Daarna sprongen we uiteraard nog even binnen in Oltremodo, wat ondertussen ons vast uitgaanscafé geworden is. Die avond verlieten de meesten het café relatief vroeg doordat het slaaptekort zijn tol begon te eisen na een zware week. Omdat ook ik aan slaaptekort leed, had ik de intentie om eens lekker lang uit te slapen. Helaas stak een urendurend drilboorgeluid daar reeds om 7u30 een stokje voor!! Oh, wat haat ik die constructiewerken rechttegenover mijn appartementje! Veel slapen zat er dus niet meer in. Na twee uurtjes vergeefs proberen te slapen, sleurde ik me uit m’n bed om me in te schrijven op school. Zo, dat is dan ook alweer in orde!

Ik heb nu, na iets minder dan een week, eindelijk mijn valies geleegd en m’n kamer wat anders ingericht. Nu heb ik pas echt de knop omgedraaid dat ik hier ben voor 5 maanden!

Mijn kamer op 4 november.

Oja, vandaag heb ik geen pizza gegeten: 5 dagen op een rij was al meer dan voldoende, me dunkt!

De gewenningsfase

Geïnstalleerd in mijn nieuwe stekje begin ik te wennen aan m’n omgeving en aan het alleen wonen. Ik zit momenteel namelijk nog alleen in het appartement. Ik wacht vol spanning tot de andere kamer gevuld wordt! Het alleen zijn heeft natuurlijk zijn voordelen: ik kan zoveel lawaai maken als ik wil!

Al snel ontdekte ik enkele problemen in het appartement: de sjas werkte niet, de aansteker voor het gasvuur werkte niet, een vrij los stopcontact dat uit de muur kwam toen ik de stekker eruit trok en de verwarming kon niet geregeld worden. Nu ja, nadat ik het vertelde aan de kotbazin bleken het geen problemen te zijn: de sjas werkte wel maar niet meer via de knop, de aansteker had een speciale manier van aansteken, het stopcontact kreeg ze terug in de muur en ja de verwarming..dat ben ik vergeten te vragen!

Op het programma stond: papierwerk, inschrijven op school (nog meer papierwerk dus) – wat uiteindelijk nog niet gebeurd is omdat de inschrijvingsplaats vreemde openingsuren heeft: de ene dag is het 2 uurtjes in de voormiddag open, de andere dag een uurtje in de namiddag. Soms is er toch wel een vreemde organisatie in Italië, me dunkt! ’s Avonds maakte ik na een pintje en (alweer) een pizza kennis met Erasmusstudenten – wat uitdraaide op een feestje tot in de vroege uurtjes! Een goede start dus!

Op zoek naar vestiging en stabiliteit..