Hier zit ik dan - 5 maanden op Erasmus in Italië. Het begon enkele maanden terug toen ik me op school hiervoor kon inschrijven. De voorwaarde was wel dat ik voor bepaalde examens uit het tweede jaar geslaagd was. Probleem: ik had al een hoopje herexamens uit het eerste semester aan mijn been. Ik besliste om me toch in te schrijven en te zien waar ik uitkwam. Zoals het spreekwoord zegt: Wie niet waagt niet wint! In het tweede semester kwamen er nog wat herexamens bij. Ik zag de kans om naar Italië te vertrekken steeds kleiner worden en ik vestigde mijn hoop er steeds minder op. Na een lastige examenperiode waarin praktisch al mijn herexamens in opeenvolgende dagen vielen, had ik onverwacht m’n doel bereikt: mijn resultaten lieten me toe om op Erasmus te vertrekken! Omdat we onze resultaten laat kregen, had ik maar 4 volle dagen om mijn boeltje te pakken en nog allerlei dingen te regelen. Gelukkig hadden m’n ouders besloten om met de auto te gaan –zij zelf zouden een reisje in de omstreken van Forlì doorbrengen - waardoor ik heel wat meer kon meenemen dan met het vliegtuig. Het nadeel van de auto was dan weer dat de trip naar Forlì zowat 1400 km telde: heel wat uren in de auto zitten dus. Na de eerste dag rijden overnachtten mijn ouders en ik na heel wat zoekwerk in een ‘zimmer frei’ in Oostenrijk – 500 km van onze bestemming!
 |
| Mooie beelden onderweg |
De tweede dag kwamen we na enkele files aan ter plaatse. Ik had op dat moment nog geen kot doordat er wat verwarring was ontstaan bij Koinè (een organisatie die koten regelt) en omdat kotbazen liever voor een jaar verhuren dan voor 5 maanden. Ik wist helemaal niet waar ik was toen ik aankwam in de stad waar ik 5 maanden zou verblijven en dus was mijn eerste taak om aan een stadsplan geraken. Hoe doen we dat? Met de gps op zoek naar een toeristische informatiedienst (die uiteindelijk gesloten was). Ik sprak vervolgens een student aan die me uiteindelijk naar Koinè bracht. Daar zouden ze me een slaapplaats geven, wat na heel wat complicaties/slechte organisatie niet gebeurde. Na het avondeten - een pizzaatje uiteraard - zat er niks anders op dan een hotelletje te zoeken. De dag nadien was het beslist tijd voor een kotenzoektocht.
Ik ging ’s ochtends terug naar Koinè. Deze keer konden ze me wel helpen: ik kreeg namelijk meteen 3 afspraken voor koten voorgeschoteld en ik vond hier tussen op het einde van de dag een geschikt kot! (Gelukkig want ik was het getsjol wat beu) Na me te installeren ging ik de goede afloop in het stadscentrum vieren met een pizzaatje en een stevige pint!
 |
| Forlì centrum |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten