Hier ben ik weer met mijn verhaal over de belevenissen in Forlì! Ik begin even waar ik de vorige keer geëindigd ben: vorige week zaterdag. Zoals ik de vorige keer zei, heb ik toen vooral taakjes gedaan. Om die dag toch nog iets leuks te doen, heb ik met Ellen een restaurantje gedaan om daarna Marijke haar verjaardag te vieren. We sloten die avond af met een gezellige babbel onder Belgen op het dakterras van de jarige!
De dagen daarna heb ik niks vernoemenswaardig gedaan tot dinsdagavond. Zoals altijd was het weer culturele hapjestijd en dit maal waren dat Spaanse hapjes en sangria. Die avond hebben we wat gekletst met een paar Belgen en Italianen.
![]() |
| Van links naar rechts: Eline (Belg), ik, Xana (Belg), Marijke (Belg), Ellen (Belg), Riccardo (Italiaan) |
Vrijdag ging ik op zoek naar frietjes! Ik vond er maar ze waren lang niet zo goed als die in België. Oh, wat mis ik de Belgische patatine fritte! Omdat het die vrijdag het weekend van Halloween was, gingen we met enkele Erasmussers naar een Halloweenfeestje gaan. Maar voor we dat deden, kraakten we een flesje schuimwijn op de predrink bij Eline en Xana uit Antwerpen. Na enkele gekke foto’s in onze ‘Halloweenvermommingen’, trokken we naar het feestje dat tot in de vroege uurtjes duurde.
Enkele uren later stond ik met veel moeite op om naar San Marino te gaan. Na een uur of twee treinrit, wachten op een busaansluiting en tenslotte de busrit –met teveel bochten- kwamen we met twee Japanse, twee Roemeense en twee Belgische aan ter plekke. Aangezien de ‘stad’ of beter gezegd ‘staat’ op een berg ligt, levert het indrukwekkende panorama’s op! Na wat rond te strompelen en vele foto’s later, was het tijd om terug te keren via Rimini naar Forlì. Kapot door de weinige uurtjes slaap en de vermoeiende dag, kroop ik voor twaalf uurtjes in m’n bedje!
| San Marino: uitzicht |
Vandaag, 1 november, had ik geen les: jippie! Helaas geven ze hier in Italië op 2 november wel les. Ik heb al opgemerkt dat 1 november en 8 december helaas de enige twee feestdagen zijn in het eerste semester. Nu ja, beter dan niks! Deze middag kwamen Giulia met haar ouders en haar vriendje naar het appartement. Haar mama kookte en ik werd uitgenodigd om mee te eten: pasta met tomatensaus, room en kaas als voorgerecht en vlees met gebakken patatje en brood als hoofdgerecht. En lekker dat het was! Aan tafel werd er heel wat afgelachen terwijl ik de mopjes vaak niet begreep: gelukkig legde Giulia me af en toe uit wat er gezegd werd! Ik had ook enkele dialectische woorden geleerd uit Ancona, waar Giulia woont, maar helaas ben ik die nu alweer vergeten omdat ze totaal niet op het Italiaans lijken! Jammer!
Zo, dat was mijn weekje! A dopo!


Geen opmerkingen:
Een reactie posten