dinsdag 15 februari 2011

De coming out

Fase 1: De identiteitsverwarring
Toen ik aan mijn verblijf in Italië begon, wist ik dat ik hier maar semester zou blijven. Ik zou hier maar een paar maanden uit mijn leven doorbrengen terwijl voor Italianen alles zijn gewone gangetje gaat.
Natuurlijk merkte ik wel cultuurverschillen zoals later eten, pasta als voorgerecht, dat Italianen jovialer zijn dan Vlamingen, gebruik van caro/a (letterlijk ‘dierbare’) en bello/a (letterlijk ‘schoonheid’) als aanspreking, studenten die sneller antwoorden in de les, meer gevarieerde en lekkerdere pasta maar wel minder lekkere frietjes.

Nog een ander verschil is de taal: wanneer ik tussen een groep Italianen zit die onderling informeel en snel babbelen, vergt het nogal wat concentratie om het gesprek te kunnen volgen. Ook de lessen van een prof die snel babbelt zijn moeilijk te volgen. Het gevolg van zelf notities moeten nemen was vaak  dat ik amper iets op mijn blad geschreven had terwijl de Italianen rondom me ijverig zaten te schrijven. Ik ben anders.

Fase 2: De identiteitsvergelijking
Na tevergeefs te proberen om een geschiedkundig boek te lezen in het Italiaans (aan 6 bladzijden per uur) toch maar een Nederlands boek lezen. Ik mocht een boek in mijn eigen taal lezen en ik moest maar één boek lezen in plaats van twee zoals de Italianen. Bovendien zijn de proffen meestal milder voor mij dan voor Italianen qua quotering van de examens.  Wanneer ik aangesproken word in het Italiaans, probeer ik te verbergen dat ik een Erasmusser ben.

Fase 3: De zelfidentificatie
Ik  was een Erasmusstudente en ik voelde me hier thuis maar ik moest onder ogen zien dat mijn verblijf hier beperkt was. Wanneer het semester eindigde, moest ik terug naar huis. Ik wist het in mijn achterhoofd maar ik dacht in de verste verten aan valiezen pakken. 

Fase 4: De identiteitsaanvaarding
Ik zag andere Erasmusstudenten afscheid nemen en langzaamaan gaan alle studenten die een halfjaar blijven terug naar hun land. Ook ik moest afscheid nemen al wou ik dat niet. Enkele dagen later begon ik me erbij neer te leggen en ik haalde m’n valies vanonder het stof.

Fase 5: De coming-out
Ik heb hier al m’n doelen bereikt: het semester is met glans afgerond. Alles is geregeld, m’n valies is gemaakt en ik moet vertrekken. Ik nam afscheid van iedereen die ik leerde kennen in Forlì. Nu is het verwachte moment aangebroken: ik toon aan de wereld dat ik hier niet zal blijven en verlaat met gemengde gevoelens de stad waar ik 5 maanden woonde.

Tot in België!


Ps: Bij deze dank ik alle lezers die mijn blog volgden!

zondag 13 februari 2011

Besef & ontkenning

Het besef:
Wow, de tijd is voorbij gevlogen..Sinds gisterenavond begint het zowat door te dringen dat het einde van mijn Erasmusverblijf nadert. Gisteren ben ik met een groep van meer dan 25 mensen – Erasmussers en Italianen – op restaurant geweest, waarna we de bloemetjes buiten gezet hebben.  Het was echt een onvergetelijke avond. Op weg naar huis voelde ik me raar en half triestig: het was zo fantastisch maar tegelijkertijd besefte ik dat het een van de laatste avonden hier in Forlì was. Slenterend wandelde ik door de straten, wetende dat het een van de laatste keren was dat ik daar wandelde.

Passaparola: groep A

Passaparola: groep B

Passaparola groep C

Passaparola groep D

Pride 11/02/11
De ontkenning:
Ik begin er aan te denken om m’n valies te maken maar ik stel het precies nog uit aangezien ik in de verste verten nog niks gedaan heb om daadwerkelijk een poging te ondernemen. Voorlopig kijk ik nog van op afstand naar m’n valies..Er is nog tijd! We maken het beste van de resterende twee dagen!


PS: Voor Engels (tweede jaar) behaalde ik 27/30. Voor het (moeilijke) examen over feminisme, daarentegen, heb ik uiteindelijk 26/30 gehaald! Ik ben dus voor al m'n examens geslaagd!!

zondag 6 februari 2011

Vacanze!

Vacanze vacanze vacanze!

De examens zijn eindelijk gedaan, yes yes yes! Sinds 3 februari heb ik vakantie en blij dat ik daarmee ben! Ik moet toegeven dat het einde echt wel lastig was! De laatste twee examens waren echt een hele pak te leren.

Het eerste vak was geschiedenis: WO I, periode tussen de twee oorlogen, WO II, fascisme, nazisme, Spaanse burgeroorlog, Koude oorlog enzovoort. Met andere woorden vanaf 1914 tot nu. Als we nu een cursus gehad zouden hebben, had dat nog meegevallen om dat te leren. Zonder cursus is dat net iets minder evident..oplossing: alles opzoeken op Wikipedia! (Bij deze dank ik de uitvinder van Wikipedia) Ik zag het mondeling totaal niet zitten maar uiteindelijk is alles in zijn plooi gevallen. De prof was verbazingwekkend vriendelijk. Toen ik binnenkwam en hij een slokje water dronk, maakte hij zelfs het mopje dat hij voor alle duidelijkheid water aan het drinken was en geen vodka. Hij zei dat hij niet zou willen dat hij als een zatte prof bekeken wordt. Best grappig dat die zo strenge prof even relax was! Uiteindelijk behaalde ik 28/30. Meer dan ik mezelf zou gegeven hebben eerlijk gezegd maar mij hoor je niet klagen!

Het andere vak is een van de vervelendste vakken dat ik ooit heb moeten leren. Een boek over feminisme (in verband gebracht met economie, geschiedenis, psychologie, wetenschap, literatuur, vertaling,..) van 260blz doorlopende Italiaanse tekst met om de 3 bladzijden een monsterzin (een zin in een zin in een zin in een zin..).
Een voorbeeld: Fu però negli anni Settanta del Novecento che, a partire dalle nuove domande nate all’interno del movimento femminista, una nuova generazione di storiche sottopose a una critica radicale la pretesa neutralità della storia e l’impostazione scientifica dominante, mettendo in discussione concetti, metodi e paradigmi interpretativi e ponendo al centro dell’attività di ricerca quei soggetti femminili che fino allora, come abbiamo ricordato, erano stati cancellati o considerati marginali.
Van zulke zinnen verstond ik dus meestal niet veel. Ik had er in totaal meer dan een week voor maar ik heb elke dag nodig gehad! Oja, ik heb elke dag dat ik dat vak leerde, gevloekt op dat boek. Ik kwam er echt gek van! Het examen waren vrij gedetailleerde vragen. “Wie gebruikte die term om zijn theorie uit te leggen en leg de theorie uit?”. “Wat betekent term X?” En dan heb je term X nooit geleerd omdat je het niet belangrijk vond of het niet begreep. Nu ja, zelfs de Italianen vonden het een moeilijk examen. Ik weet m’n resultaat hiervan binnen enkele dagen!

Voor de andere 3 vakken ben ik geslaagd: 28/30 (Italiaanse linguïstiek), 20/30 (derde jaar Engels), tweede jaar Engels - nog onbekend maar wel geslaagd.

Het volgende dat me nu te doen staat is al de punten op papier krijgen en die dan officieel laten vastleggen. Voor de rest is het enkel nog de vakantieganger uithangen en afscheid nemen (maar daar denken we nu nog niet aan aangezien mijn vlucht pas 15 februari is). De enige gedachte die nu telt is: vacanze vacanze vacanze!